Abstrakcyjna wizja drzewa jako źródła życia i przepływu energii, gdzie natura ukazana jest poprzez intensywne kolory i dynamiczne formy, wykonany techniką enkaustyczną.

Masywne drzewo, utrzymane w chłodnych błękitach, emanujące spokojem i siłą.

Ekspresyjny fragment brzozowego lasu w chłodnych błękitach; na pniu kontrastowo wyróżnia się dzięcioł, ożywiając rytm kompozycji.

Obraz buduje nastrój napięcia i ciszy po katastrofie – momentu, w którym natura jeszcze  całkowicie  się nie uspokoiła .

Obraz nie jest dosłowny – to raczej abstrakcyjna interpretacja wulkanu, skupiona na emocjach, ruchu i intensywności zjawiska.

Całość obrazu ma dynamiczny, niemal topograficzny charakter i oddaje siłę oraz żywiołowość natury.

Całość obrazu  przywodzi na myśl procesy naturalne – erozję, przepływ lawy lub ruchy tektoniczne ziemi .

Dynamiczny spływ lawy — gorące barwy i wijące się linie oddają ruch i siłę erupcji.

Pejzaż wykonany w technice enkaustycznej, ukazujący rozległe pole w ciepłych odcieniach brązu i ochry.

To obraz olejny przedstawiający dynamiczne, burzowe niebo nad spokojnym morzem.

Abstrakcyjny widok topniejącego lodowca z siecią błękitnych rzek i spękań, kontrastujących z ciepłymi, rdzawymi plamami.

Obraz „Cisza” z serii „Topnienia lodowców” utrzymany jest w głębokiej, chłodnej palecie błękitów i granatów.

Obraz  skoncentrowany na samym momencie rozpadu lodu.

Obraz wykonany w technice mieszanej –(pastel suchy, flamastry)– przywołuje dynamiczny, niemal abstrakcyjny pejzaż inspirowany topnieniem lodowców.

Czarno-biała abstrakcja ukazująca spękany lodowiec i sieć topniejących strumieni.

„Topniejące Ślady” to metaforyczna opowieść o zmianach klimatycznych i kruchości przyrody.

Ośnieżony szczyt wyłania się z mgły, w chłodnych błękitach i bielach; miękka faktura suchego pastelu podkreśla ciszę i surowość gór

Obraz przedstawia spokojną, niemal bezkresną plażę, w której królują odcienie błękitu, aż po odbicia światła na piasku.